ചരിത്രം തിരുത്തിക്കുറിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥന

ചരിത്രം തിരുത്തിക്കുറിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥന:

സുവിശേഷം എത്താത്തവരിലേക്കും ആസ്ഥാനഭ്രംശം സംഭവിച്ചവരിലേക്കും

ഫിലിപ്പോസ് വൈദ്യർ

പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി ഒരു ബ്ലോഗ് എഴുതുന്നത്. അന്ന് ലോകം ഇന്നത്തേതിൽ നിന്നും ഏറെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ ദൈവം നമുക്ക് നൽകിയ ആത്മീയ ദൗത്യം ഇന്നും മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു. ഇന്ന് ആ വാക്കുകളിലേക്ക് വീണ്ടും നോക്കുമ്പോൾ, ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജനവിഭാഗങ്ങളിലേക്കും സുവിശേഷമെത്തിക്കുക എന്ന ദൗത്യം എന്നത്തേക്കാളും വേഗതയുള്ളതും അടിയന്തിരവുമാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു. മനുഷ്യർ മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്തവിധം ഒരു ദേശത്തുനിന്നും മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പലായനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. ഇന്ന് 'ജനവിഭാഗങ്ങൾ' എന്ന് പറയുമ്പോൾ അത് ഉൾക്കാടുകളിൽ കഴിയുന്ന ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ മാത്രമല്ല; നമ്മുടെ ഇടയിൽത്തന്നെ കഴിയുന്ന അഭയാർത്ഥികളും ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടവരും പ്രവാസികളുമാണ്.

നാം എവിടെ നിന്നു തുടങ്ങി, എങ്ങോട്ട് പോകണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില ചിന്തകൾ താഴെ പങ്കുവെക്കുന്നു.

1. എന്തുകൊണ്ടാണ് നാം ഓരോ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കും വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടത്?

ഞാൻ ആദ്യമായി ഈ ബ്ലോഗ് എഴുതുമ്പോൾ ലോകജനസംഖ്യ ഏകദേശം 630 കോടിയായിരുന്നു. എന്നാൽ 2026-ൽ നാം 820 കോടി പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ 17,000 -ത്തിലധികം വംശീയ വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാണ് മിഷനോളജിസ്റ്റുകൾ കണക്കാക്കുന്നത്. ഇതിൽ ഏകദേശം 7,400 ജനവിഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ഇന്നും സുവിശേഷം എത്തിയിട്ടില്ല. അതായത് ഏകദേശം 357 കോടി മനുഷ്യർക്ക് ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സദ്വാർത്ത ഇന്നും അന്യമാണ്.

യേശുക്രിസ്തു നൽകിയ മഹാനിയോഗം കേവലം ലോകത്തെ സുവിശേഷീകരിക്കുക എന്നതല്ല, മറിച്ച് എല്ലാ ജനവിഭാഗങ്ങളെയും ശിഷ്യരാക്കുക എന്നതാണ്. ഓരോ ജനവിഭാഗത്തിനും അവരുടേതായ ഭാഷയും സാംസ്‌കാരിക സ്വത്വവുമുണ്ട്. സുവിശേഷം അവർക്ക് 'സദ്വാർത്ത' ആകണമെങ്കിൽ അത് അവരുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾക്കും ഭാഷയ്ക്കും അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ വിനിമയം ചെയ്യപ്പെടണം.

കൊയ്ത്തിനായുള്ള യേശുവിന്റെ തന്ത്രം വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു: വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾ പണിയാനല്ല, മറിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആണ് അവൻ നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. കൊയ്ത്തിന്റെ യജമാനനോട് വേലക്കാരെ അയക്കാൻ അപേക്ഷിക്കാനാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്. നാം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് ഈ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്:

വെളിപാടിലെ ദർശനം: വെളിപാട് 7:9-ൽ എല്ലാ ജാതികളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും വംശങ്ങളിലും ഭാഷകളിലും നിന്നുള്ള ഒരു വലിയ പുരുഷാരം സിംഹാസനത്തിന് മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നത് അപ്പോസ്തലനായ യോഹന്നാൻ കാണുന്നു. ഇത് ദൈവം ഉറപ്പുനൽകുന്ന ഭാവി ആണെങ്കിൽ, അത് നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ മുൻഗണനയായിരിക്കണം.
ഭാഷാപരമായ തടസ്സങ്ങൾ: ഒരു ഭാഷയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെ സാംസ്‌കാരികമായ തടസ്സങ്ങൾ സുവിശേഷ വ്യാപനത്തെ തടഞ്ഞേക്കാം. ഈ വിടവുകൾ നികത്താൻ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഇടപെടണമെന്ന് നാം പ്രാർത്ഥിക്കണം.
ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടവരുടെ യാഥാർത്ഥ്യം: ഇന്ന് യുദ്ധവും പീഡനങ്ങളും കാരണം 11.7 കോടിയിലധികം ആളുകൾ ലോകമെമ്പാടും അഭയാർത്ഥികളായിട്ടുണ്ട്. ഇത് വെറും കണക്കുകളല്ല, മറിച്ച് ചിതറിപ്പോയ ജനവിഭാഗങ്ങളാണ്. ദൈവം ജനതകളെ ഇളക്കുന്നു. ജന്മനാട്ടിൽ നിന്നും പറിച്ചെറിയപ്പെടുമ്പോൾ പലരും സുവിശേഷത്തോട് കൂടുതൽ താത്പര്യം കാണിക്കുന്നുണ്ട്. ആ വേരറ്റവർക്കായി നാം പ്രാർത്ഥിക്കണം.

2. സുവിശേഷ പ്രഘോഷണത്തേക്കാൾ പ്രധാനം പ്രാർത്ഥനയാണോ?

ഇതൊരു തർക്കവിഷയമായി തോന്നാമെങ്കിലും ഇവ രണ്ടും പരസ്പര പൂരകങ്ങളാണ്. പ്രാർത്ഥനയില്ലാത്ത പ്രഘോഷണം കേവലം മനുഷ്യപ്രയത്നമാണ്; എന്നാൽ പ്രവർത്തനമില്ലാത്ത പ്രാർത്ഥന അനുസരണക്കേടാണ്. എങ്കിലും, കാലാൾപ്പടയ്ക്ക് വഴി ഒരുക്കുന്ന 'പീരങ്കിപ്പട' പോലെയാണ് പ്രാർത്ഥന.

നാം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ദൈവം ജനഹൃദയങ്ങളെ ഒരുക്കുകയും സാഹചര്യങ്ങളെ മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. മുൻപ് ഞാൻ ജിൽ ജോൺസ്റ്റോണിന്റെയും അൽബേനിയ എന്ന രാജ്യത്തിന്റെയും കഥ പങ്കുവെച്ചിരുന്നു.

90 -കളുടെ തുടക്കത്തിൽ അൽബേനിയ ഒരു കടുത്ത നിരീശ്വരവാദ രാജ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ കൊച്ചു കുട്ടികൾ ഉൾപ്പെട്ട പ്രാർത്ഥനാ ഗ്രൂപ്പുകൾ ആ രാജ്യത്തിനായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഫലം അത്ഭുതകരമായിരുന്നു; രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി അതൊരു ആത്മീയ വിപ്ലവമായിരുന്നു.

എന്റെ ജീവിതത്തിലും ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. 2000-ൽ ഒരു ബൈബിൾ വിവർത്തന സംഘടനയുടെ സർവ്വേയുടെ ഭാഗമായി ഒരു പ്രത്യേക ജനവിഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് വീഡിയോ തയ്യാറാക്കാൻ എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചു. അന്ന് ആ ചെറിയ ശ്രമം എന്തെങ്കിലും മാറ്റം ഉണ്ടാക്കുമോ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.

എന്നാൽ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ വീഡിയോ കണ്ട രണ്ട് വ്യക്തികളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് സാക്ഷ്യങ്ങൾ ലഭിച്ചു:

ഒരാൾ ആ വീഡിയോ കണ്ട് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് ആ മലനിരകളിലേക്ക് താമസം മാറുകയും അവിടെ ഒരു ബൈബിൾ വിവർത്തന പ്രോജക്റ്റിൽ പങ്കാളിയാവുകയും ചെയ്തു.
മറ്റൊരാൾ ആ ജനതയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് മനസ്സ് അലിഞ്ഞ്, അവിടെയുള്ള കുട്ടികൾക്കായി ഒരു സി.ബി.എസ്.ഇ (CBSE) സ്കൂൾ സ്ഥാപിക്കുകയും അത് വിജയകരമായി നടത്തിവരുകയും ചെയ്യുന്നു.

മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും വിവരങ്ങളിലൂടെയും നാം സഭയ്ക്ക് കൃത്യമായ ഒരു ലക്ഷ്യം നൽകുമ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് വേലക്കാരെ വിളിക്കുന്നു എന്നതിന് തെളിവാണിത്.

അറിവുകൾ ശേഖരിക്കുന്നതും അത് പങ്കുവെക്കുന്നതും മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിതെളിക്കും.

3. നാം എത്രത്തോളം ഫലപ്രദമായാണ് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്?

ഇന്ന് വിവരങ്ങൾ വിരൽത്തുമ്പിലുണ്ട്. ആപ്പുകളും തത്സമയ വീഡിയോകളും നമുക്കുണ്ട്. എന്നാൽ വിവരങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചതനുസരിച്ച് നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥന വർദ്ധിച്ചോ?

നമ്മുടെ സഭയിലെ എത്രപേർക്ക് സുവിശേഷം എത്താത്ത ഒരു ജനവിഭാഗത്തിന്റെ പേരെങ്കിലും അറിയാം? നാം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ പൊതുവായ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതിന് പകരം കൃത്യമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കണം.

വീടുകളിൽ: ഭക്ഷണമേശയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ലോകരാജ്യങ്ങൾക്കും ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കും വേണ്ടി പേരെടുത്ത് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കണം.
സഭകളിൽ: സൺഡേ സ്കൂളുകളും വി.ബി.എസ്സുകളും കേവലം കഥകൾ പറയുന്ന ഇടങ്ങൾ മാത്രമാകരുത്. സുവിശേഷം എത്താത്ത ജനതകളുടെ മുഖങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കണം.
മാതൃകകളാവുക: ഈ ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്തവർ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ വിവരങ്ങൾ കൈമാറുന്നവരായി മാറണം.

പുതിയ അതിരുകൾ: വഴിതെറ്റിയവരും ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടവരും

ഇന്ന് സുവിശേഷം എത്താത്തവർ വിദൂരങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത് അയൽക്കാരായും സഹപ്രവർത്തകരായും ഒക്കെ ജീവിക്കുന്നു. ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ തകിടം മറിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അഭയാർത്ഥികളുടെയും പ്രവാസികളുടെയും ഇടം സുവിശേഷത്തിന് വളക്കൂറുള്ള മണ്ണാണ്. അവർക്കായി നാം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ:

മാനസിക സൗഖ്യം: അവരുടെ ദുഃഖങ്ങളിൽ ദൈവം ആശ്വാസം നൽകട്ടെ.
മറകൾ നീങ്ങട്ടെ: അടഞ്ഞ സംസ്‌കാരങ്ങളിൽ നിന്നു വന്നവർ പുതിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിനെ തിരിച്ചറിയട്ടെ.
സഭയുടെ ഉണർവ്: അഭയാർത്ഥികളെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ ബാധ്യതയായി കാണാതെ, സുവിശേഷം എത്തിക്കാനുള്ള ദൈവിക അവസരമായി കാണാൻ സഭയ്ക്ക് കഴിയട്ടെ.

ഉപസംഹാരം

ജനതകൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ നാം ലോകചരിത്രം തിരുത്തിക്കുറിക്കുകയാണ്. നമുക്ക് ലഭ്യമായ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് പ്രാർത്ഥനയുടെ ഒരു വലിയ മുന്നേറ്റം സൃഷ്ടിക്കാം. ചർച്ചകളിലും കുടുംബകൂട്ടായ്മകളിലും സുവിശേഷം എത്താത്തവരെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം. അവരുടെ കഥ ഇനിയും അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന അധ്യായത്തിൽ യേശുവിന്റെ പേര് ഉണ്ടെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പാക്കാം.